حوصله عشق

رفیق راهی و از نیمه راه می گویی

                                             وداع با من بی تکیه گاه می گویی

میان این همه آدم میان این همه اسم

                                              همیشه اسم مرا اشتباه می گویی

به اعتبار چه آئینه ای عزیز دلم

                                          به هر کسی که میرسی از اشک و آه می گویی

دلم به نیم نگاهی خوش است اما تو

                                          به این ملامت سنگین نگاه می گویی

هنوز حوصلۀ عشق در رگم جاریست

                                         نمرده ام که غمت را به چاه می گویی